Cyberbeveiligingswet van kracht: ook leveranciers krijgen ermee te maken

Sinds 15 augustus 2026 is de Cyberbeveiligingswet van kracht. De wet verplicht duizenden organisaties om hun digitale veiligheid beter op orde te hebben. De gevolgen blijven echter niet beperkt tot organisaties die rechtstreeks onder de wet vallen: ook leveranciers kunnen ermee te maken krijgen.

De Cyberbeveiligingswet is de Nederlandse uitvoering van de Europese NIS2-richtlijn en vervangt de Wet beveiliging netwerk- en informatiesystemen (Wbni). De wet geldt voor organisaties die essentiële of belangrijke diensten leveren, verspreid over achttien sectoren. In totaal gaat het naar verwachting om ongeveer 8.000 organisaties

Organisaties die onder de wet vallen, krijgen onder meer te maken met een registratieplicht, zorgplicht en meldplicht. Ook wordt de verantwoordelijkheid van het bestuur expliciet gemaakt: bestuurders zijn eindverantwoordelijk voor de cyberrisicobeheersing binnen hun organisatie. (Rijksoverheid)

Ook leveranciers

Opvallend is dat bedrijven niet alleen naar hun eigen digitale veiligheid moeten kijken. Volgens Techniek Nederland moeten organisaties die onder de Cyberbeveiligingswet vallen ook de risico’s in hun toeleveringsketen beheersen. Daardoor kunnen zij cybersecurity-eisen stellen aan leveranciers en andere partijen waarmee zij samenwerken.

Dat betekent dat een bedrijf niet rechtstreeks onder de Cyberbeveiligingswet hoeft te vallen om toch met de gevolgen ervan te maken te krijgen. Een opdrachtgever kan bijvoorbeeld eisen stellen aan de beveiliging van systemen, het installeren van beveiligingsupdates, het beheer van gebruikersaccounts en wachtwoorden en het melden van cyberincidenten.

Juridische verantwoordelijkheid

De Cyberbeveiligingswet maakt cybersecurity daarmee meer dan een technisch onderwerp. Organisaties moeten aantoonbaar risico’s beheersen en passende maatregelen nemen. Bij significante incidenten geldt bovendien een wettelijke meldplicht. Op de naleving van de wet wordt toezicht gehouden.

Voor juristen is vooral de verdeling van verantwoordelijkheden interessant. Wie is bijvoorbeeld verantwoordelijk wanneer een cyberincident ontstaat bij een leverancier? En welke cybersecurity-eisen mag een opdrachtgever contractueel aan een leverancier opleggen?