Rechtbank Oost-Brabant, 23 september 2025, Bestuurder personenauto veroordeeld na poging tot doodslag
(ECLI:NL:RBOBR:2025:5874)
Essentie
In deze zaak heeft de bestuurder van een personenauto (hierna: verdachte) zich schuldig gemaakt aan poging tot doodslag, nadat hij onverhoeds en met vaart achteruit is gereden, terwijl zijn ex-partner (hierna: slachtoffer) zich achter de auto bevond. Verdachte heeft op deze manier zijn auto als wapen gebruikt en krijgt door de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 24 maanden opgelegd, evenals een rij-ontzegging.
Rechtsregel
Indien uit het bewijs niet blijkt of verdachte daadwerkelijk opzettelijk heeft gehandeld, moet de rechtbank beoordelen of er sprake is geweest van voorwaardelijk opzet. Van voorwaardelijk opzet is sprake als verdachte willens en wetens de aanmerkelijke kans heeft aanvaard op een gevolg en die kans op de koop toe heeft genomen.
Inhoud uitspraak
Feiten
Op de dag van het incident heeft de verdachte met zijn auto het slachtoffer achtervolgd naar haar huis. Dit was niet de eerste keer dat verdachte dit deed. Op deze manier heeft hij meerdere malen geprobeerd contact af te dwingen. Partijen hebben een nare voorgeschiedenis, verdachte is eerder al eens veroordeeld voor de mishandeling van het slachtoffer. Het slachtoffer liep vanaf haar eigen voertuig naar haar woning en probeerde de verdachte te negeren. Vermoedelijk heeft hij iets naar het slachtoffer geschreeuwd. Het slachtoffer reageerde niet en liep door. Op dat moment liep ze achter de auto van de verdachte langs. Verdachte zette zijn auto direct in de achteruit en reed met vaart naar achteren. Hij meent het slachtoffer hierbij niet te hebben gezien. Verdachte is op dat moment tegen het slachtoffer aangereden en is enkele meters achteruit blijven rijden. Hierdoor is het slachtoffer ten val gekomen en daarna meegesleurd. Vervolgens is verdachte weggereden van het ongeval. Tijdens de terechtzitting heeft verdachte de ernst van zijn eigen gedrag miskent. Hij spreekt enkel van een ongeluk.
Overweging en oordeel rechtbank
De rechtbank is van mening dat het voor verdachte duidelijk moet zijn geweest dat het slachtoffer zich achter zijn auto bevond. Verdachte wist dat het slachtoffer achter de auto langs moest kruisen om naar haar woning te gaan. Bovendien heeft verdachte alle andere tekens genegeerd, die hebben aangegeven dat iemand zich achter zijn auto bevond, zoals de achteruitrijcamera of de sensoren. Daarom oordeelt de rechtbank dat op het moment dat verdachte is gaan rijden, hij willens en wetens heeft aanvaard dat hij het slachtoffer – welke bovendien een kwetsbare verkeersdeelnemer is – aan zou rijden met als mogelijk gevolg dood of ernstig letsel. Door meteen te accelereren en nog enkele meters door te rijden heeft verdachte de kans op dit gevolg op de koop toegenomen. Dit is vervolgens ook daadwerkelijk gebeurd. Voor de beoordeling van de op te leggen straffen is niet relevant dat het met het slachtoffer relatief goed is afgelopen. Dit is immers niet te danken aan het gedrag van de verdachte.
Conclusie
De rechtbank legt verdachte een gevangenisstraf van 24 maanden op. Dit is meer dan de Officier van Justitie heeft geëist. Gelet op bovenstaande omstandigheden acht de rechtbank een gevangenisstraf van langere duur passend en geboden. Daarnaast krijgt verdachte een rij-ontzegging van 18 maanden.
