ECLI:NL:RBNHO:2018:2089 (Meerderjarigenadoptie)

Meerderjarigenadoptie, 14 maart 2018
(ECLI:NL:RBNHO:2018:2089)

Essentie
Adoptie van meerderjarigen in zeer uitzonderlijke situaties mogelijk: er moet onderzocht worden op de weigering tot adoptie een inbreuk op het gezinsleven van de betrokkenen tot gevolg heeft en of het niet te lang heeft geduurd voordat het verzoek is ingediend bij de rechtbank.

Rechtsregel
Op grond van artikel 1:228 BW kan adoptie alleen bij minderjarige kinderen. Het gaat hier om meerderjarigen die een beroep doen op artikel 8 EVRM. De rechtbank vindt ‘family life’ hier aanwezig, omdat de kinderen al lange tijd deel uitmaken van het gezin en er zeer nauwe betrekkingen zijn binnen het gezin. ‘Family life’ houdt, op grond van vaste rechtspraak van het EHRM, echter geen automatisch recht tot adoptie in. Het feit dat door een weigering van een adoptie een gezin geen juridische band heeft, levert geen inbreuk op artikel 8 EVRM op. Het is aan de nationale wetgever om regels op te stellen in verband met adoptie, een beperking tot minderjarigen is dus toegelaten. Dit is ook bevestigd door de Hoge Raad.

De rechtbank moet onderzoeken of de weigering de adoptie uit te spreken op een andere manier inbreuk maakt in het gezinsleven van de betrokkenen. Dit is alleen zo in zeer bijzondere omstandigheden en daarbij is ook van belang of het verzoek niet te lang op zich heeft laten wachten. In deze zaak neemt de rechtbank de inbreuk op het gezinsleven van de betrokkenen aan, omdat er sprake is van zeer uitzonderlijke omstandigheden, gelet op het samenwonen sinds het auto-ongeluk, de traumaverwerking erna en de band die in het gezin is ontstaan. Ook de late indiening is te verklaren, omdat verzoekers de band met de familie van de moeder en vader niet wilden verbreken en omdat de kinderen hun eigen mening moesten kunnen vormen over de adoptie, gelet op de uitzonderlijke omstandigheden van het geval.

Inhoud arrest
De moeder en de vader hebben een relatie en krijgen twee kinderen. Deze kinderen worden allebei erkend door de vader. Later trouwen de vader en de moeder met elkaar.

De twee verzoekers in deze zaak trouwen ook met elkaar. Tijdens dit huwelijk worden ook twee kinderen geboren.

In 1992 benoemen de verzoekers en de moeder en vader elkaar wederzijds tot voogd over de ten tijde van hun overlijden dan nog minderjarige kinderen van het andere stel.

Als gevolg van een ernstig auto-ongeluk in Frankrijk overlijden de moeder en de vader. Hun twee kinderen raken ernstig gewond.

Verzoekers verzoeken de rechtbank de twee kinderen van de moeder en de vader te mogen adopteren. Zij hebben de verzorging en de opvoeding van de kinderen al overgenomen sinds het ongeluk, conform het testament. Er kwam toen veel verzet vanuit de familie van de moeder en de vader, omdat zij niet van dit testament op de hoogte waren. Toen de kinderen volwassen werden en de familie van de moeder en de vader de situatie hebben geaccepteerd, hebben zij de twee kinderen erbij gezet in hun eigen testament, zodat alle kinderen gelijk worden getrokken. Ze zijn nu alleen nog niet op juridisch vlak met elkaar verbonden. Dit is in strijd met hun recht op een familie te vormen.

De rechtbank spreekt de adoptie uit van beide kinderen door de verzoekers.