ECLI:NL:HR:2003:AE9386 (St. Rode Kruisziekenhuis/Te Riet)

St. Rode Kruisziekenhuis / Te Riet, HR 10 januari 2003
[ECLI:NL:HR:2003:AE9386]

Essentie
Cao-recht, overgang van onderneming. Werknemer geen toestemming gegeven voor toepassing nieuwe cao. Als de cao van de nieuwe werkgever afloopt en de nieuwe versie van deze cao nog niet algemeen verbindend is verklaard, dan geldt deze niet voor de werknemers van de oude werkgever die hiervoor geen toestemming hebben gegeven.

Rechtsregel
Als iemand geen toestemming heeft gegeven om de nieuwe cao van toepassing te laten verklaren op zijn arbeidsovereenkomst, en zijn oude cao is gunstiger voor hem, dan blijft deze onder omstandigheden voor hem gelden. Deze omstandigheden bestaan uit de periodes waarin de nieuwe cao steeds afloopt en de volgende versie van de cao nog niet algemeen verbindend is verklaard. Gedurende die periodes geldt de oude cao weer of de rechten en plichten uit de arbeidsovereenkomst van de oude werkgever.

Inhoud arrest
De heer Te Riet gaat op 1 maart 1979 werken bij de Hoogovens Groep B.V. (verder: Hoogovens) als verpleegkundige in de verbandkamer. Zijn arbeidscontract valt onder de cao-1 Voor het personeel van de Sociale Eenheid IJmuiden (Hoogovens cao). Ten tijde van de situatie zoals die hierna wordt beschreven, was de versie van de cao van toepassing die gold van 1 april 1995 tot 31 maart 1997.

Per 1 oktober 1997 heeft Hoogovens geen eigen verbandkamer meer, maar draagt deze werkzaamheden over aan het Stichting Rode Kruisziekenhuis (ziekenhuis). Dit houdt een overgang van onderneming in, zoals beschreven in artikel 7A:1639aa (oud), inmiddels 7:662 BW.

Het ziekenhuis is aangesloten bij de cao voor het ziekenhuiswezen (cao). Dit is dus een andere cao dan de Hoogovens cao. Te Riet heeft er niet mee ingestemd dat de andere cao van toepassing wordt op zijn arbeidsovereenkomst. Toch past het ziekenhuis per 1 oktober 1995 hun cao op Te Riet toe.

Begin 1996 is er overleg geweest over een nieuwe cao voor het ziekenhuiswezen. Deze is vastgesteld en met terugwerkende kracht ingegaan per 1 april 1996. Op 3 mei 1997 is deze cao algemeen verbindend verklaard.

Te Riet stapt naar de rechter, omdat de Hoogovens cao voor hem veel voordeliger is. Hij vordert voor recht te verklaren dat het ziekenhuis is gebonden aan de rechten en plichten uit zijn arbeidsovereenkomst met Hoogovens. Verder vordert hij dat het ziekenhuis hem een aanvulling van zijn loon moet betalen over de periode 1 oktober 1995 tot en met 31 maart 1996, hem vanaf 31 oktober 1995 46 gulden bruto extra te betalen en hem maximaal 33,6 uur per week in te roosteren. Het ziekenhuis dient een verweerschrift in.

De kantonrechter veroordeelt het ziekenhuis bij eindvonnis van 12 maart 1997 tot aanvulling van het loon van Te Riet over de gevraagde periode en betaling van 46 gulden per uur extra voor elk uur dat hij meer heeft gewerkt dan 33,6 uur per week. Dit alles vermeerderd met wettelijke rente. De rest van de vorderingen wordt afgewezen.

Te Riet gaat in hoger beroep. Hij vordert daar dat steeds als een cao van het ziekenhuis afloopt en de nieuwe cao nog niet algemeen verbindend is verklaard, voor hem de Hoogovens cao en de rechten en plichten uit zijn arbeidsovereenkomst met Hoogovens weer gelden. Hij vordert daarom ook dat hij steeds over de periode waarover er geen algemeen verbindend verklaarde cao is, zijn loon aangevuld wordt tot het loon dat hij bij Hoogovens kreeg en dat hij gedurende die periodes niet meer dan 33,6 uur per week hoeft te werken, of voor deze uren 46 gulden per uur extra krijgt.

Het ziekenhuis is zelf ook in hoger beroep gegaan, maar dat is in cassatie niet relevant.

Na een tussenvonnis vernietigt de rechtbank bij eindvonnis van 27 februari 2001 het vonnis van de kantonrechter. De rechtbank bepaalt dat voor recht wordt verklaard dat het ziekenhuis tot 3 mei 1997 en steeds als er geen algemeen verbindend verklaarde cao is, gebonden is aan de arbeidsovereenkomst met Hoogovens, omdat de rechten en plichten hieruit van rechtswege op het ziekenhuis zijn overgegaan. Verder beveelt de rechtbank het ziekenhuis Te Riet tijdens de periodes dat er geen algemeen verbindend verklaarde cao is, maar 33,6 uur per week te laten werken en hem over de periodes in het verleden waarin er geen geldende cao was, het loon te betalen wat hij bij Hoogovens had gekregen. Ook bepaalt de rechtbank dit voor de toekomstige periodes zonder algemeen verbindend verklaarde cao. Ook krijgt Te Riet 46 gulden per uur extra voor alle uren die hij in de genoemde periodes meer heeft gewerkt dan 33,6 uur. Dit alles onder wettelijke rente.

Het ziekenhuis gaat in cassatie. De Hoge Raad verwerpt het beroep en veroordeelt het ziekenhuis in de kosten van het geding.