Time Turner

Albus Dumbledore heeft twee dingen waar ik al jaloers op ben sinds ik ze voor het eerst tegenkwam in de Harry Potter-reeks. De eerste is de Pensive. Hoe heerlijk moet het zijn om je gedachten en herinneringen uit je hoofd te halen en ze ergens anders op te slaan, totdat je ze weer nodig hebt. En intussen: een zalig leeg en helder hoofd.

Nog fijner dan een Pensive lijkt me een Time Turner. Klokje een paar keer ronddraaien en je hebt zomaar een paar uur extra. Niet alleen heel fijn als je moet kiezen tussen meerdere ontzettend leuke activiteiten of letterlijk tijd te kort komt voor een belangrijke deadline, maar ook om jezelf in het verleden een heel klein beetje bij te sturen. Niet om tentamens opnieuw te doen nadat ik de modelantwoorden ervan uit m’n hoofd heb geleerd, maar met de kennis die ik nu, zo aan het eind van m’n studie heb heel even teruggaan naar het moment waarop ik het propedeusevak Juridische vaardigheden deed zodat ik dat ene punt aftrek kan voorkomen… Best aantrekkelijk!

Dat was namelijk het eerste vak waarvoor ik iets moest dóen om de punten binnen te halen in plaats van ‘alleen maar’ iets te leren. De eerste opdracht bestond uit het opzoeken van een aantal voorgeschreven arresten waarover je vragen moest beantwoorden (Wie was de eiser in eerste aanleg? Wie in cassatie?). Daarna volgde een opdracht waarbij je een vraag moest beantwoorden met behulp van minimaal twee boeken en twee tijdschriftartikelen én natuurlijk jurisprudentie en als dat ook gelukt was kreeg je als kers op de taart een casus die je moest oplossen.

Mijn tweede opdracht had als onderwerp immateriële schade, shockschade en affectieschade. Ik ging dolenthousiast aan de slag en zocht me een slag in de rondte. Arresten had ik zo gevonden; Taxibus en Jeffrey doken al op voordat ik klaar was met het intikken van m’n zoekopdracht. Die arresten werden ook behandeld in de studieboeken van aansprakelijkheidsrecht, dus ik begon te twijfelen. Die arresten vond natuurlijk iederéén! Ik moest andere arresten vinden, arresten die niet iedereen vindt, zodat ik kon laten zien dat grondig zocht en geen genoegen nam met het eerste het beste zoekresultaat. En dus maakte ik de opdracht met verwijzingen naar arresten die niet in de studieboeken voorkwamen. Die ijver zou me vast extra punten opleveren.

Boy, was I wrong! Ik kreeg de opdracht terug en ontdekte al snel dat ik een punt aftrek had gekregen voor het gebruik van die arresten. Ik was compleet verbijsterd en zocht snel de feedback op. Ja, ik had wel passende arresten gevonden, maar ik had niet de standaardarresten bij het leerstuk gevonden. Ik had op z’n minst Taxibus en Jeffrey moeten vinden. Het was een ontzettend koude douche, die ik me nu, jaren later, graag zou willen gaan besparen.

Nu ik druk bezig ben met de scriptie probeer ik juist zoveel mogelijk standaardarresten te gebruiken, maar ik weet zeker dat er nu andere dingen zijn waarvan ik over een paar jaar denk: ‘Had dat nou anders gedaan!’ Vandaag was er niets te vinden, maar wie weet vindt iemand echt een Time Turner uit en staat er morgen een document met aanwijzingen op mijn computer, met de hartelijke groeten van mr. Van Westrienen. Tenzij ik die scriptie niet geschreven krijg natuurlijk.