Sterk staaltje nationalisme

Mijn vader is altijd in voor een gesprekje ‘adviseren met scherpe metaforen en analogieën’. Laten zien dat ik zijn levenservaring en –lessen nog altijd nodig heb nu ik voor zijn gevoel ‘opeens’ 20 centimeter langer ben dan dat hij is. “Kom even zitten zoon,” klinkt het quasi filosofisch en doordacht, “Moet je eens horen”. Ik weet hoe laat het is. Hij zit voor me op zijn leesstoel, benen gestrekt, maar voeten en armen gekruist. Hintend naar wat op de tafelhoek ligt: het FD. “Kijk, je grote vriend is weer bezig,” – hij weet dat ik geen Donald Trump fan ben – “Wie het staal van de messen slijpt moet ze uit de buurt van zijn eigen vingers houden, vind je ook niet?”

Het artikel waar mijn vader op doelde ging over Trump die de EU met handelstarieven zal treffen. Een internationale handelsoorlog met epische proporties lijkt uit de barsten en dit wordt vooral gevreesd door de EU. 25 % op de invoer van staal en 10 % op aluminium. Deze maatregelen gelden ook voor Canada en Mexico, maar goed, iedereen heeft wel eens gemekker met de buren? Al helemaal als er een uitgegroeide kleuter in het spel is. Maar wat hebben wij gedaan? Trump, waarom? Werd het via Twitter ‘nucleaire koude oorlogje spelen’ met Noord-Korea te saai voor je? Zijn we niet goed genoeg om onze staal en aluminium bij jou te laten roesten? Ach nee toch? Je gaat me toch niet vertellen dat we je intimideren met onze economische groei? Blijkbaar een combinatie van allen. Trump vindt dat Europese auto’s, staal en aluminium een gevaar zijn voor de Amerikaanse nationale veiligheid.

Ironisch genoeg wordt Trump door een meerderheid van de Amerikanen gezien als een gevaar voor de nationale veiligheid. Maar dat terzijde. ‘We vechten terug’ is besloten en volgens de Europese handelscommissaris Cecilia Malmström is dit een laatste strohalm en moeten we het ijzer smeden als het heet is. “Niet bij de pakken neerzitten en deelnemen aan deze handelsoorlog”, zo klonk de Franse minister van Financiën Bruno Le Maire strijdlustig. Het is menens als een Fransman zo de bijlen vat. Je zou bijna denken dat dit de eerste oorlog wordt die de Fransen gaan uitvechten, chapeau! Moge dus duidelijk zijn dat de EU een sterk staaltje staalstrijd gaat tonen.

Mijn favoriete tegenmaatregel is er een die werkelijk waar de schoonheidsprijs in ontvangst mag nemen. Voor creativiteit dan, het effect moet nog blijken. Er komen namelijk nieuwe tarieven op Harley Davidson-motoren, spijkerbroeken, sinaasappels, pindakaas en jachten. Producten uit staten met overwegend Republikeinen zoals Trump. Dit zodat ze uit angst voor het niet kwijt kunnen van hun pindakaas en politici uit de betreffende staten zullen vragen om de heffingen niet op te leggen, omdat ze vrezen dat ze niet herkozen zullen worden. Kunstwerkje van een maatregel. Vergezocht en subtiel, maar laten we de uitslag van de aangespannen zaak bij de Wereldhandelsorganisatie afwachten. Op gespannen voet staan met alles dat niet Amerikaans is, daar schijnt Trump bijna een hobby van te maken. Maar het is een heet hangijzer als je het mij vraagt.

Even zonder grappen en grollen. Oorlog in Irak, migratieoorlog met Mexico en nu handelsoorlog met de EU. Voor al deze onzinnige megalomane vormen van machtsvertoon werd de drogreden ‘ter bescherming van de nationale veiligheid’ gebruikt. We hebben je door, Trump. Dit is een machtskwestie. Nee, er zijn geen massavernietigingswapens. Nee, er zijn geen verkrachtende en drugs verkopende immigranten. Nee, ons staal is niet schadelijk voor de veiligheid. Je houdt beslist geen stalen gezicht, je hebt een patroon: dit gaat om macht en om het boosten van je eigen economie ten koste van alles en iedereen. De Amerikaanse beurscijfers kleuren rood en Nederlandse staalproducten zijn gemaakt van een bepaalde hoogwaardigheid die de VS simpelweg niet heeft. Net als hardwerkende immigranten en rijke olievelden.

Dus pap, kan jij even met hem praten? Trump is weer aan het slijpen en hij kan zijn tengels maar niet bij zich houden.