Puppy’s versus de pandemie

Sinds het begin van de coronacrisis is de vraag naar puppy’s flink gestegen. Mensen hebben meer tijd en houden geld over, waarvan dit natuurlijk een logisch gevolg is. Maar hoe wordt aan deze vraag voldaan?

Ik probeer mijn ouders al jaren over te halen, maar tot op heden heb ik het nog niet zo ver geschopt dat hier een blije pup in huis rondwandelt. Dit neemt niet weg dat ik dagelijks het halve internet afspeur op zoek naar hondjes. De laatste tijd viel me iets op: steeds meer mensen bieden veel rassen tegelijk aan. Sommigen zelfs meer dan twintig. Hier klopte iets niet.

Fokkers kunnen natuurlijk niet onbeperkt puppy’s ‘maken’. De vraag oversteeg de afgelopen maanden het aanbod, waardoor de prijzen van honden omhoog gingen. Iets met marktwerking. Logisch.

Dit loste het probleem echter niet op. En wat doe je als je te weinig pups hebt en je wel nog meer geld wilt verdienen? Juist: veel te jonge hondjes importeren vanuit puppyfarms in de voormalige Oostbloklanden. Honderd hondjes per dag kopen is daar geen probleem.

De hondjes worden per vrachtwagen over de grens vervoerd en krijgen een valse chip en inentingsbewijs van meewerkende dierenartsen. Ze worden op Marktplaats en dergelijke sites aangeboden voor hoge bedragen en kunnen zelfs worden thuisbezorgd. Het mooiste: je hebt verregaande garantie op de pups. En met ver bedoel ik dan ook écht ver: als je pup doodgaat binnen een bepaalde tijd, bezorgen ze gewoon een nieuwe. Ideaal!

Dus: wil je zo graag naar buiten tijdens de avondklok dat je er een hond voor overweegt? Koop dan nu een puppy. Vandaag besteld, morgen in huis.

Ruilen binnen veertien dagen.