Maar VROEGER…

Het valt me steeds meer op: mensen in de leeftijd van zestig tot tachtig (ook te categoriseren als ‘boomers’) die iedere opmerking die wordt gemaakt keihard overschreeuwen met wat zíj allemaal wel niet hebben moeten doorstaan.

Problemen door sneeuw? ‘Wij moesten door drie meter sneeuw naar school fietsen!’ Het gaat mentaal niet zo lekker? ‘In mijn tijd bestond een depressie nog niet eens!’ Studiestress? ‘Wij moesten vroeger gelijk werken. Dát was pas stress!’

Wat ik ook vind van de toch ietwat puberale ‘OK-boomer’-beweging; diep van binnen is dit wel de reactie die als eerste in me opkomt wanneer ik weer zoiets hoor. Tijden veranderen, Ria. Wat denk je dat je mammoetverjagende voorouders van jouw ‘zware fietstochten naar school’ hadden gevonden? Precies.

Niet dat deze generatie het nooit zwaar heeft gehad, maar het is algemeen bekend dat mensen hun verhalen graag iets aandikken wanneer ze het over een gebeurtenis van een tijd terug hebben. Die drie meter sneeuw lag er voor het laatst in de laatste ijstijd. Toen was jij er echt nog niet, Ria. Zo wel: respect dat je hier nog steeds zit. Jij hebt recht van spreken.

Al is onze havermelk-lattes drinkende, influencende generatie misschien niet de generatie die je zou uitkiezen om een veldslag mee te winnen: we hebben ook heus dingen waar we beter in zijn dan de generaties voor ons.

Zoals dingen groot maken op social media.

OK boomer.