Een oer-Hollands niet-Nederlands probleem: gelijkheid.

Universele mensenrechten, open grenzen, vreemdelingen welkomstcomités, homorechten enzovoorts. Vanaf de jaren 2000 schommelt de mensheid steeds meer richting gelijkheid. Gelijke kansen, gelijke beloningen. Nederland heeft als uithangbord juist haar gelijkheid en tolerantie. Op een paar populisten na is dit ook zeker iets waar wij burgers trots op mogen zijn en mee te koop mogen lopen. Ons land is er voor al haar burgers. Wat ik me echter hardop afvraag is of we dit zelf ook zo uitvoeren als het puntje bij paaltje komt.

De rassendiscriminatie op de arbeidsmarkt laat ik voor nu buiten beschouwing. Wat premier Rutte zei toen hij stelde dat ‘Mohammed zich de arbeidsmarkt in moet vechten’, was zoveel meer dan alleen een peptalk. Het was voor velen een verademing, een gevoel van gehoord te worden. Maar de oplossing? Die is nog niet in beeld en eigenlijk is de arbeidsmarkt nooit gelijk geweest, zelfs niet voor Nederlandse Nederlanders. The corporate world is een geïnfecteerde mannenwereld en kent vele ziektes. Naast de Mohammed die harder moet werken voor gelijke kans, staat een Linda die moet strijden voor een gelijke beloning. Eerlijkheid is een luxe en geen norm.

Zoals met veel problemen biedt de wet een oplossing. Je zou denken dat we in Nederland landen als Rwanda, Namibië en Nicaragua achter ons zouden laten als het gaat om gelijkheid tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt. Wij hebben immers art. 157 VWEU die gelijke beloningen voor arbeid verplicht. Ook hebben we de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen en art. 7:646 BW. Helaas is dit iets te filantropisch voor de realiteit. De PVDA, GroenLinks, SP en 50plus treden naar voren met een wetsvoorstel. Kort samengevat maakt dit voorstel korte metten met stiekeme ongelijkheid. Iedere drie jaar moeten alle bedrijven met meer dan 50 werknemers hun cijfers aangaande salarissen openbaren. Big sister is watching you!

Ons mooi tolerant landje staat op nummer 32 van het World Economic Forum als het gaat om gelijkheid. Mannen verdienen 16,1% meer dan vrouwen voor hetzelfde werk en het aantal vrouwen in topfuncties is verwaarloosbaar en zelfs krimpende. Het inslaan van een ziel bij hen die de ongelijkheid tussen man en vrouw in stand houden, is nodig. Ik kan er niet bij, dit zijn mannen, mannen die allemaal uit een moeder komen, een vrouw of vriendin (of meerdere..), een dochter en/of zus hebben.

Met het wetsvoorstel komt hier hopelijk verandering in. Dat er een boete op ongelijkheid zal komen te staan is aangename progressie. Repressie, de sleutel tot verandering. Vrouwen brengen net zoveel kundigheid, organisatie en kennis als wij mannen. Zie dat in, accepteer het en verplaats je moeder en/of vrouw in de situatie van jouw werknemer. Een wat sentimenteel voorbeeld, maar vraag jezelf af: waaraan heeft de vrouw het verdiend om minder dan de man te verdienen? Ik kan niets anders verzinnen dan angst. Bang dat als er straks evenveel vrouwen als mannen aan het roer staan, een bepaald Beyoncé nummer realiteit wordt. En weet je wat, van mij mag het. De remedie voor de kille en met ongelijkheid geïnfecteerde corporate world.